Mijn angst voor spinnen

Het is niet rationeel. Er zit geen afgrijselijk trauma aan vast. Toch ben ik hartstikke bang voor spinnen. Als ze ver weg in een hoekje zitten, kan ik ze nog tolereren. Dan weet ik waar ze zijn en weet ik vooral dat ze Niet op mij terecht zullen komen. Want daar zit de grootste angst. Dat er een spin op me loopt en dat hij me bijt. In mijn fantasie wordt dit bijten al snel opeten, een degelijk bewijs van de afwezigheid van de ratio.

Als klein meisje was ik al bang voor spinnen. Een buurmeisje had dit ook. Zij raakte in paniek, ging huilen en wist niet hoe snel ze naar huis moest komen. Een reden voor de vele jongetjes in de buurt om juist met spinnen in haar buurt te komen. Ze trachtten dit ook bij mij, maar aangezien ik wat intelligenter was, toonde ik mijn angst niet. Dan was er voor hen ook geen lol aan. Ik vond mezelf destijds altijd heel slim en als ik er zo op terugkijk, vind ik dat nog steeds. Natuurlijk stond ik van binnen doodsangsten uit, maar ik toonde het niet.

Zolang ik thuis woonde, was mijn vader er om de spinnen te doden. Niet altijd van harte, want waarom was ik er bang voor en ik was inmiddels toch oud genoeg om dat niet meer eng te vinden. Mooi niet.
Bij het uit huis gaan verdween deze zekerheid. Ik herinner me nog goed dat er een van de eerste avonden in mijn kamer een gigantische spin in de gordijnen van mijn kamer zat. Licht beschaamd ging ik naar een huisgenoot, een nuchtere en stoere Friese die het beest snel wist te elimineren.

Er schieten me nog veel meer spinnen-anekdotes te binnen. Het levert achteraf vaak goede verhalen op, dat dan weer wel.
Eentje wil ik hier nog wel delen. Ik woonde op de Amsterdamsestraatweg. Ik wilde gaan slapen en ontdekte een hele grote dikke zwarte spin in mijn bed. In mijn bed! Ik vol paniek naar de huisgenoot onder mij, een Duitse jongen van 2 bij 2. Om één of andere reden praatte we een mengelmoes van Engels en Duits.
"Bitte, hilfe! There's a spider in my room!!"
- Ok. Say Hi from me.
"Nooo, you're a man and you have to help me!"
- Uuhhhh, you now I'm afraid of spiders too..?!
"Yes, but you're a man and I need help!" *

Hij kwam me me helpen en inderdaad, hij was net zo bang als ik. Uiteindelijk overwon zijn mannelijkheid het van zijn angst en sloopte hij de spin met zijn schoen, maat 48. (Toppunt: This isn't a trick to get me into your bed, right?)

Enfin. Wat ik vooral vreemd vind, is dat ik wéét dat het onzin is om bang te zijn voor spinnen, dat ik zoveel groter ben en dan tóch nog bang ben. Na enig summier onderzoek op google komen er twee significante zaken naar voren. Door mijn angst voor spinnen worden ze in mijn belevingswereld veel groter dan dat ze daadwerkelijk zijn. Ha! Zeer prettig om dit te lezen, gezien ik die dingen vaak al monsters vind en vaak ben uitgelachen door mensen. Ik overdrijf dan niet, het is een projectie van mijn angst.
Ten tweede blijkt dat de angst te maken lijkt te hebben met mijn oerinstinct. Door zeer goed op spinnen te letten, kan ik mijn kinderen beschermen. Toch fijn dat ik al mijn neefjes en nichtjes kan beschermen...

Er zit nu nog één spin in de keuken... Gelukkig komt pa zondag op bezoek.



* -kuch- alleen in dit soort noodsituaties vind ik dat mannen mij moeten helpen, verder ben ik een hele stoere, zelfstandige vrouw...